
“Me quedo con el placer de la música,
el crearla con otras personas
y no necesitar hablar,
que sea la música la que hable por ti,
y el resultado te sorprenda positivamente.
Y reniego absolutamente del negocio músical, que nos minó”
Josetxo Anitua
NO se, me cuesta conseguir poner una palabras que puedan acercar a quien
no vivió el momento a algo semejante. Fue una Situación bastante
interesante a todos los niveles; por el espacio (me parece importante
haber tocado en un sitio libre, o más libre al menos que un centro
hostelero), que fuera un día entre semana; porque aunque pueda parecer
una cosa negativa porque acude menos gente, consigues escapar al
ambiente findesemanero de evasión.
Hay que dar las gracias a nuestro amigo Juanjo Angulo que estuvo allí
hasta el final pare cerrar, como representante del Gaztetxe, y que hizo
todo lo posible por ayudar y solucionar los problemillas que ivan
saliendo. También a Josu por estar alli con el equipo hasta el final
haciendo las de técnico… (Loty negarti)
Y Josetxo Grieta estuvieron a la altura de lo que se espera de una combinación como la de piji, josetxo y mattin. Curiosamente, en comparación con el concierto ofrecido en arteleku el pasado agosto, esta vez el trío (convertido en dúo+cassette) tuvo un cierto regusto setentero, o quizás ochentero un tanto evocador. (Xabier Erkizia)
Tiven a oportunidade de asistir a un concerto de Josetxo Grieta o día 10 de maio de 2007. Lémbrome moi ben da experiencia do concerto, un dos mellores da miña vida. Viñeron dous; Josetxo Anitua e Mattin (faltou Íñigo Eguillor) pero a atmósfera da habitación non podía ser máis densa. Todo a escuras, berros, ruidos, palabras (non se me vai da memoria aquel “verdes campitos/cuantas sonrisas”)…
Aquilo acabou sendo unha gravación que rematou de convencerme da radical diferencia entre os actos e a súa reprodución. Unha gravación que palidece ante aquel día, pero que serve para espertar o seu recordo. Falaba de impresións, e á que me levei da súa actuación hai que sumar a que quedou despois de tratalos: boa xente. Josetxo non falaba moito, pero deunos ánimos e mostrouse moi cordial e interesado por estas cousas que faciamos por aquí.
E chego así ao que me levou a escribir estas liñas. Hamaika acaba de editar (31 de decembro pasado) un CD-R de Josetxo Grieta: DISTANCIA # 2387. É unha gravación de febreiro de 2007 en Barakaldo. Só escoitei a gravación unha vez, mais quedoume claro que foi unha noite inesquecible. Como a que tivemos aquí tres meses máis tarde.
DISTANCIA # 2387 dispoñible dende Hamaika. Sonrisas vendo-¿Dónde nos llevan? dispoñible dende Taumaturgia.
Josetxo Grietak 2007ko otsailan dagoeneko esistitzen ez den Barakaldoko Dorretxea gaztetxean eskaini zuen kontzertu gogoangarria biltzen duen grabaketa kalean da. Dokumentu berezi hau Hamaika (gatza taldeko disketxea) labelak CD-R euskarrian argitaratu du baita interneten ogg euskarrian zintzilikatu ere. Grabaketak asociación de victimas del capitalismok antolatu zuen Dislokes ekitaldian gertatu zena islatzen du, grabaketa orok bezala huts haundiekin, eta kasu honetan are haundiagoekin.
Download JOSETXO GRIETA Distancia #2387.ogg
| Josetxo GRIETA
'Distancia#2387' maxi-CDR HAMAIKA Réf : hamaika11 |
VITAL WEEKLY
============
number 668
------------
week 10
------------
JOSETXO GRIETA - DISTANCIA #2387 (CDR by Hamaika)
Josetxo makes a good opening impression, the sleeve is a folded piece of black
manila held together with staples and sporting a photo of Josetxo held onto the
sleeve by red insulation tape. He - in the photo, looks drunk or half asleep, is
holding a mike in one hand and cigarette in the other. Apart from the CDr inside
there is a green slip of paper in Spanish, so from the outset it presents a
completely different image to the attempt at corporate cool of the sabbatical
releases. Superficially you could say the single track shared much in common with
the Sabbatical releases, though unlike those this glories in its throw-away
inconsequentialities. So the section where the sound appears cut up could be down
just to the CDR skipping, the whole thing is thrown, taped and stuck together in a
make ship fashion which of course is deliberate. "Me quedo con el placer de la
musica el crearla con otras personas y no necesitar hablar que sea la musica la que
hable por ti y el resultado te
sorprenda positivamente. Y reniego absolutamente del negocio musical nos mino"
Thanks to Google gives "I stay with the joy of music create it with the others and
no need to talk it is music that speaks for you and the result will surprise
positively. And absolutely denies us the retail music business. " Something
absolutely missing in the attempted corporate image and lush PR of Sabbatical, a
case of - with this type of sound - not trying harder - but not trying at all. Bien
hecho mi hijo. (Jliat)
Address: http://www.gatza.org